Информациялық-жәмийетлик сайт


Мектеп

25 мая 2020
Мектеп
Бүгин 25-май. Бул сәне ҳәр жылы өзгеше күтип алынып, өзгеше сезимлер менен байрамланатуғын еди. 9 жыл яки 11 жыл оқып билим алған мектеп пенен хошласыўдың өзи бир тәрептен қуўанышлы, бир тәрептен өкинишли. Көзди ашып жумғанымша быйыл мектепти питкергениме де 10 жылдың майданы болып қалыпты. Бул жыл ким ушындур жүдә аз болыўы мүмкин, бирақ мен ушын бул жыллар аралығы жүдә әҳмийетли.
Мениң ойлаўымша билимниң негизи мектептен басланады. Мектепте қандай оқысаң, келешекте де тап сондай боласаң. Және де анығырәк айтқанда жақсы яки жаман, билимли яки билимсиз. Сол ушын да дана халқымыз: «жаслықта алынған билим, тасқа ойылған нағыстай» деп айтады. Басқалар ушын қандай билмедим, мен ушын мектептиң орны үлкен. Ол билим ошағы.
Еле ядымда. Кишкенелигимде жасым жетпесе де мектепке тезирек барыўға асығатуғын едим. Себеби, мениң алдымдағы барлық әжапа-әжағаларым ҳәр күни мектепке баратуғын еди. Анамның айтыўынша мен ең дәслеп 3 жасымда мектепке барған екенмен. Сол жылы кишкене әжағам Жарылқасын 7 жасын толтырып, мектепке барған ўақтлары. Оны ҳәр күни анам мектебине алып баратуғын еди. Сол ўақытта мен: «мен де мектепке бараман» деп жылаған екенмен. Ағам: «қызыңның ықласын жықпа, әжағасына ерип, барып жүре берсин, қайта үйренеди» деген екен.
Мектепке қабылланған балалар июнь айында «нулевой» деген атаққа ийе болып, усы айда дәслепки билимлерди (санаў, сымболларды жазыў, сызыўды ҳ.тб үйренеди) алады. Мине, усы аралықта мен де әжағамнан қалмай мектепке қатнаған екенмен. Анам маған да әжағамдикине мегзес, кишкене сумка тигип берген. Ишине әжағаларымның толып қалған дәптерлеринен бир екеўин салып, қолыма берип қоятуғын болған.
Биринши муғаллим
Жаңа оқыў жылы басланған ўақытта болса, мени оқыўға жибермей, «Сени оқыўға алмайтуғын болды. Жасың жетпейди, Еле кишкентайсаң. Сырғагүл деген устаздың ендиги төрт жылдан соң оқыўшысы боласаң» деп алжастырып алып қалыпты. Оның менен мен анамның айтқанын қылмай, үйдегилерден жасырынып, әжағамның изинен мектепке барыппан. Жазда бир ай әжағам менен мектепке қатнағанлықтан ба, жолды ядылап алған уқсайман, еплеп таўып барған екенмен.
Ал үйдегилер болса мени, түсликке шекем излеп таўалмай, шыр-пыр болыпты. Соң мектепке әжағамды алып қайтыўға барғанда, сабақта оларға қосылып отырғанымды көрип ҳайран қалған екен.
Сырғагүл муғаллим болса анама былай деген екен: «Сабақ өтип атырсам, есикти биреў тақылдатып «кирсем мүмкин бе» деп ишке кирип келди. Қызыңызды дәрриў танып, «не қылып жүрсең»-деп сорасам ол маған «оқыўға келдим», деди. Не қыларымды билмей сабаққа киргизип, әжағасына қосып оқытып атырман-деп болған ўақыяны айтып берипти.
Бул ўақыя мениң ядымда жоқ, бирақ еле ге дейин шаңарақ ағзаларымыз бенен жыйналып қалғанымызда дастурхан басында айтысыпп, күлисип аламыз.
Мен оқыўшыман
Ақыры мен де жети жасымды толтырып, сол муғаллимге оқыўшы болып мектепке бардым. Билесиз бе, мектепке барыў да кишкенелер ушын үлкен бахыт. Үйимиз алдындағы үлкен жолдан, ақ кофта, қара юпка кийип, шашларына аппақ бантик байлап, өзлериниң бойларына шамаласқан үлкен папканы арқалап ҳәр күни мектепке баратырған оқыўшыларды көрип, ҳәўес пенен қарайтуғын болсам, енди мен де тап солардай болып мектепке баратырман. Өзимше қуўанғанымнан секирип-секирип те қояман. Ол күнди сирә умытпайман. Дәслепки рет оқыўға барғанымда устазымыз Сырғагүл Бердибаева бизлерди өзгеше күтип алды. Дәслдепки қоңыраў қағылып, жаңа оқыў жылына старт берилиўден Класс басшымыз бизлерди бир-биримиздиң қолларымыздан услатқызып, поездиң вагонларындай етип изине ертип класымызға алып барды. Бәримизди орнымызға отырғызып, дәслепки сабақларымызды баслар ўақытта күлимсиреп; «мениң шөжелерим, қәне дәслеп танысып аласақ» деп гәп баслаған еди. Сол бир күннен баслап устазымызға баўыр басып қалған едик. Оның минезлемесин сөз бенен тәрийплеп жеткериўдиң өзи қыйын. Көпшилик оны ашыўшақ, қаттықол муғаллим сыпатында айтады. Ал мен ушын ондай емес. Қаталлығы бар болғаны менен гейде мақтап, еркелетип те алатуғын еди. Устазымнан мақтаў сөз еситиў ушын ҳәм үйге көп бес алып қайтыў ушын жақсы оқыўға тырысатуғын едим. Мектепти питкерип кеткен соңда устазымды жолда көрип қалсам, ол меннен дәрриў оқыўларым туўралы сорайтуғын еди. Табысларымды еситкенлигин айтып, тап балалықтағындай мақтап, мараптлап та қояды.
Ең қызық жери бул устаз тек мен ушын емес, шаңарағымыз ушын да жүдә қәдирли инсан. Себеби, ол тек мени емес, меннен басқа еки әжағам ҳәм ең үлкен әжапамның да биринши устазы болған пидайы кәсип ийеси есапланады. Мен сондай инсанның шәкирти екенимнен қуўанаман. Егер және сол демлер қайта оралса, мен тағы сол устаздан еле де тереңирек билим алған болар едим. Устазымыз аман болсын!

Муслима Мамбетниязова, журналист.
Көрилди: 149

Сондай-ақ:

Жанлы архив

Жанлы архив

Китаптан уллы зат, китаптан жақын дос болмайды. Мениң пикиримше үйинде жеке китапханасы бар яки китаплары көп инсанлар нағыз бай дәўлетли инсанлар болады.
Тажыннан айырылған коронавирус

Тажыннан айырылған коронавирус

Коронавирус бир күни басына тажын кийип алып көшеге шығыпты. Өзимше өмир сүрейин, дүнья жүзин қалдырмай бирме-бир қорқытып киятырман, енди Орта Азия еллерине
Мәмлекетлик бақшаларға да балаларды еки жастан қабыл етиў усыныс етилди

Мәмлекетлик бақшаларға да балаларды еки жастан қабыл етиў усыныс етилди

«Mening fikrim» жәмийетлик мүрәжатлар порталында «Мәмлекетлик мектепке шекемги билимлендириў мәкемелерине балаларды қабыллаў жасын еки жас етип өзгертиў
Жанлы архив

Жанлы архив

Китаптан уллы зат, китаптан жақын дос болмайды. Мениң пикиримше үйинде жеке китапханасы бар яки китаплары көп инсанлар нағыз бай дәўлетли инсанлар болады.
ДӘРИНИҢ ҚУТЫСЫ НЕГЕ КЕРЕК?

ДӘРИНИҢ ҚУТЫСЫ НЕГЕ КЕРЕК?

Ҳәмиледарлық дәўиримде азмаз наўқасланып, емлеўханаға жатыўыма туўра келди. Көпшилик болажақ аналар сыяқлы мен де республикалық туўыў үйиниң патология
Социаллық тармақларда
facebook telegram

ВХОД НА САЙТ